تفاوت بین هسته مغناطیسی سلف و هسته آهنی
Oct 15, 2023
هسته آهن سلف نوعی راکتور است که از هسته آهنی استفاده می کند که اندازه کوچکی دارد و مس کمتری مصرف می کند.
با توجه به غیر خطی بودن مواد فرومغناطیسی، اندوکتانس آنها اساساً در زمانی که جریان عبوری کوچک است بدون تغییر باقی میماند، اما زمانی که جریان عبوری زیاد است کاهش مییابد و جریان و ولتاژ ارتباط خطی ندارند. برای کاهش این غیرخطی بودن، اغلب یک شکاف هوا در مدار مغناطیسی هسته آهنی باز می شود.
هسته مغناطیسی یک سلف، که معمولاً در یک یا هر دو انتهای خط برق یا سیگنال یک دستگاه الکترونیکی می بینیم، یک حالت معمولی چوک است. چوک حالت مشترک می تواند یک امپدانس بزرگ در برابر جریان تداخل حالت مشترک ایجاد کند بدون اینکه بر سیگنال حالت دیفرانسیل تأثیر بگذارد (سیگنال کار یک سیگنال حالت دیفرانسیل است)، بنابراین استفاده از آن بدون در نظر گرفتن مسائل اعوجاج سیگنال ساده است. و چوک حالت مشترک نیازی به اتصال به زمین ندارد و می توان آن را مستقیماً به کابل اضافه کرد. تعداد چرخش حلقه مغناطیسی با عبور کابل از یک حلقه مغناطیسی فریت برای تشکیل یک چوک حالت مشترک انتخاب می شود. در صورت نیاز، کابل را می توان چندین دور در بالای حلقه مغناطیسی پیچید. هر چه تعداد چرخش بیشتر باشد، اثر سرکوب در تداخل با فرکانسهای پایینتر، بهتر است، در حالی که اثر سرکوب بر نویز با فرکانسهای بالاتر ضعیفتر است. در مهندسی عملی، تعداد دورهای حلقه مغناطیسی باید بر اساس مشخصات فرکانس جریان تداخل تنظیم شود. معمولاً هنگامی که باند فرکانس سیگنال تداخل گسترده است، می توان دو حلقه مغناطیسی را روی کابل قرار داد که هر یک دارای تعداد دورهای متفاوتی هستند که می توانند همزمان تداخل فرکانس بالا و تداخل فرکانس پایین را سرکوب کنند.
از مکانیسم عملکرد چوک حالت مشترک، هر چه امپدانس آن بزرگتر باشد، اثر سرکوب تداخل آن آشکارتر است. امپدانس سیم پیچ خفه کننده حالت مشترک از حالت معمولی الکتریکی Lcm=jwLcm می آید. از این فرمول دشوار نیست که بفهمیم برای فرکانس مشخصی از نویز، هرچه اندوکتانس حلقه مغناطیسی بزرگتر باشد، بهتر است. اما در واقعیت اینطور نیست، زیرا خازن های انگلی روی حلقه مغناطیسی واقعی وجود دارند که به موازات اندوکتانس وجود دارند. هنگام مواجهه با سیگنال های تداخل فرکانس بالا، راکتانس خازنی خازن کم است، که اندوکتانس حلقه مغناطیسی را کوتاه می کند و خفه کردن حالت معمولی را بی اثر می کند. با توجه به ویژگی های فرکانس سیگنال تداخل، فریت نیکل روی یا فریت روی منگنز را می توان انتخاب کرد که اولی دارای ویژگی های فرکانس بالا بهتر از دومی است. نفوذپذیری مغناطیسی فریت روی منگنز از هزاران تا ده ها هزار متغیر است، در حالی که فریت روی نیکل از صدها تا هزاران متغیر است. هر چه نفوذپذیری مغناطیسی فریت بیشتر باشد، امپدانس آن در فرکانس های پایین بیشتر و امپدانس آن در فرکانس های بالا کمتر می شود. بنابراین، هنگام سرکوب تداخل با فرکانس بالا، فریت نیکل روی باید انتخاب شود. در مقابل از فریت روی منگنز استفاده می شود. از طرف دیگر، هم روی منگنز و هم فریت نیکل روی میتوانند روی یک دسته کابل پوشانده شوند، که میتواند تداخل را در یک باند فرکانس وسیعتر سرکوب کند. هرچه اختلاف بین قطر داخلی و خارجی حلقه مغناطیسی بیشتر باشد، ارتفاع طولی بیشتر و امپدانس آن بیشتر می شود. با این حال، قطر داخلی حلقه مغناطیسی باید به طور محکم به دور کابل پیچیده شود تا از نشت مغناطیسی جلوگیری شود. محل نصب حلقه مغناطیسی باید تا حد امکان به منبع تداخل نزدیک باشد، یعنی نزدیک به ورودی و خروجی کابل باشد.







